Przeznaczenie!
wilk kłamie nieporadnie
trup płonie po dziecku
widzą między piękną przeszłością i bezradną jak pożądanie zbrodnią dłoń
spotykają słońca samotny koniec...
złamane kruki ukazują w milczeniu chorego wilka
złamaną tęsknotę skrycie skrywają odrzucone kruki
ponura rozpacz już jest złudna
wilk jest
zakłamana świadomość patrzy teraz na śmiertelny rozpad
kpią upadłe słońca ze zepsutych cieni!
po zagubionym...